اطلاعات اولیه در مورد چینی (قسمت دوم)

نویسنده: دکتر مهران غفاری

  1. خانه
  2. chevron_right
  3. آموزشی
  4. chevron_right
  5. اطلاعات اولیه در مورد چینی (قسمت دوم)

در ساخت چینی از سه ماده اولیه معدنی مهم استفاده شده که عبارتند از کائولن، سیلیس و فلدسپات. کائولن نوعی خاک رسی است و تفاوت آن با رسهایی که در سفالگری و ساخت آجر بکار میروند در این است که پس از پخت سفید رنگ خواهد بود. انواع ناخالص تر رس که دارای ناخالصی اکسید آهن هستند پس از پخت به رنگهای زرد تا اخرایی دیده میشوند. فلدسپات مینرالی است که در دمای بالای 1150 ذوب شده و مذاب ایجاد شده سایر اجزا را به هم جوش میدهد و مسئول ایجاد تراکم است. سیلیس علاوه بر اینکه نقش پرکن را بازی میکند در تنظیم ضریب انبساط حرارتی بدنه نقش اساسی بازی کرده که آن نیز به نوبه خود بر دوام و استحکام ظرف موثر است. نوعی دیگر از چینی که سالهاست در انگستان ساخته میشود به چینی استخوانی معروف است. در این نوع چینی از خاکستر استخوان، انواع رسها و فلدسپات استفاده میشود. با توجه به اینکه جزء اصلی این چینی خاکستر استخوان است دارای خاصیت عبور نور بسیار خوبی است. رنگ این نوع چینیها کمی به زردی میزند در حالیکه چینیهای مرسوم رنگ سفید مایل به سبز دارند.

در میان مواد مورد استفاده برای ظروف خانگی هیچ ماده ای مناسب تر از چینی نیست. پلاستیک ها هر چند برای غذاهای سرد چندان اشکالی ندارند اما حتی در دماهای پایین در محیط های اسیدی چون سالاد و غذاهای ترش و بخصوص در دماهای بالا، اجزایی از آنها آزاد شده و در صورت استفاده مستمر سرطان آور خواهند بود. به همین ترتیب استفاده از ملامین نیز تنها به غذاهای سرد و بدون ترشی محدود می شود. تحقیقات جدید نشان می دهند که ظروف آلومینیومی در صورت استفاده مستمر احتمال بروز آلزایمر را زیاد کرده زیرا علیرغم اینکه در ظاهر واکنشی صورت نمی گیرد اما در هر حال یون-های فلزی آن وارد غذا شده و به بدن وارد می شوند. در خصوص ظروف سرامیکی نیز باید دقت داشت لعاب آنها عاری از اکسید سرب باشد. اکسید سرب به دلیل نقشی که در پایین آوردن دمای پخت داشته و جلای لعاب را خیلی زیاد می کند بسیار مورد علاقه کسانی است که سرامیک های تزیینی می سازند. متاسفانه بسیار مشاهده می شود که از این ظروف برای سرو ماست یا سالاد استفاده می شود که می توانند باعث آزاد شدن یون های سرب از لعاب شده و به بدن وارد شوند.اما پرسلان ها به دلیل داشتن لایه ای از لعاب روی آنها که در دمای بالای 1200 درجه سانتی گراد پخته شده، روی انواع غذاهای گرم کاملا بی اثر هستند. ترکیب لعاب روی چینی مشابه ترکیب شیشه ها بوده و همانطور که همه می دانند ظروف آزمایشگاهی به دلیل بی اثر بودن شیشه و واکنش نداشتن با اسیدها و بازها از شیشه ساخته شده اند. از آنجا که در پخت در دمای بالا رنگهای قرمز و نارنجی از بین می روند تقریبا می توان اطمینان داشت که این ظروف رنگی در دماهای زیر 1150 درجه سانتی گراد پخته شده و برای غذاهای گرم و ترش مناسب نیستند. بدنه پرسلان نیز کاملا متراکم است و طبق استاندارد ایران درصد تخلخل باید زیر 1% باشد. وجود تخلخل باعت می شود مواد غذایی وارد تخلخل ها شده و از دسترس ما دور باشند و در این حال تخلخل ها به محلی برای تجمع میکروب ها تبدیل می شوند. علاوه بر این ظروف چینی قابل استفاده در مایکروفر بوده و اگر طراحی لعاب و بدنه نیز دقیق صورت گرفته باشد و با اندکی صبر حتی می توان از آن به طور مستقیم روی اجاق استفاده کرد. تنها باید آنرا به آهستگی گرم کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

چهار × دو =

فهرست